Dat houd mij nu wakker
Vanavond onder het surfen over het web en het bekijken van wat Google video filmpjes stuit ik op een documentaire over oorlog criminelen. Vanaf het begin ben ik gegrepen door de titel en de eerste beelden van close-up lijken in een woestijn. Na de film heb ik geen zin meer en doe de lichten uit en ga naar bed alwaar ik wakker blijf liggen met de gedachte aan de film. Mijn maag draait zich nog eens om en al weet ik dat dit waarschijnlijk elke dag weer gebeurd in alle landen met oorlog het laat me niet los.
Ok ik weet dat 9/11 een ramp was met vele slachtoffers, dat de trein in Londen niet veel beter was en dat terrorisme niet het leukste is nu kreeg ik toch even een documentaire te zien hoe onze lieve Amerikanen omgaan met mensen. Ik zeg niet dat ik voor terrorisme ben, in tegendeel maar het gaat me even om het feit dat de generaals van de wereld in wezen allemaal hetzelfde zijn. Deze film gaat over Afghanistan en de Taliban en het verdwijnen va ongeveer 8000 mannen die zich al hadden overgegeven aan de Amerikanen.
Zoals we allemaal weten betekend dit dat ze onder de wet van de EU vallen en goed behandeld behoren te worden ongeacht hun daden. Als ik deze documentaire dan bekijk dan kan ik niet anders denken dan dat daar door de Amerikanen massamoord is begaan. In bed schiet mij de vergelijking van Srebrenica binnen waarbij in het stadion ook duizenden mannen zijn vermoord. Meteen daarna denk ik aan de tweede wereld oorlog en de kampen. Dat alles bij elkaar word mij soms te machtig en na de film van vanavond lig ik weer eens wakker.
The convoy of death is de naam van deze documantaire en geeft aan hoe wij mensen met elkaar omgaan in oorlogstijd. Ik moest dit even van mij afschrijven in de hoop weer een beetje te kunnen slapen al vraag ik mij werkelijk af of de bevelhebbers en hun soldaten wel kunnen slapen.




















